#9 Patronen doorbreken: hoe mijn beeld de afgelopen jaren veranderde

Loslaten en patronen doorbreken was iets wat voor mij onmogelijk leek.

In deze aflevering deel ik hoe ik van een wandelend hoofd en afgesloten van mezelf na jaren van trial en error de manier vond die bij mij past.

En don't worry: dit is geen 'wc-eend adviseert wc-eend' verhaal.

Ik hoop door het delen van mijn verhaal dat jij sneller voelt welke manier bij jou past.

• Voor wie liever leest dan luistert

  Het transcript is automatisch verwerkt, er kunnen dus spelfouten en vreemde afbrekingen in de tekst zitten.

  Patronen doorbreken: hoe mijn beeld de afgelopen jaren veranderde

  Hoi, wat leuk dat je luistert! Een tijdje geleden kreeg ik de vraag hoe ik aankijk tegen het loslaten van of eigenlijk het doorbreken van patronen. Nou, ik neem je mee in de reis die ik daarin heb afgelegd, want dat was eerlijk gezegd best een reis. Het begon namelijk zo'n tien jaar geleden toen ik tot stilstand kwam en in eerste instantie dacht ik ja, dat komt omdat het werk te veel van me vraagt in combinatie met kleine kinderen. Maar eigenlijk kwam ik er al heel snel achter dat het veel meer bij mij lag dat ik mijn grenzen niet lekker kon aangeven, dat ik mezelf niet goed durfde uit te spreken. Nou en nog een aantal van dat soort dingen. En ik was op dat moment behoorlijk van mezelf verwijderd geraakt. En ja, ik wist eigenlijk niet zo goed meer wie ik was. Nou, een paar maanden voordat ik echt uitviel had ik contact met een vriendinnetje en ik las laatst dat app contact even terug. Ehm, en ik zie daarin een versie van mezelf die ik helemaal niet meer herken. Of eigenlijk, dat is niet waar. Ik herken dat zeker, maar dat is echt niet de versie die ik nu ben. Dat was ehm, ja, hoe ik reageerde op dingen waar ik mee zat was altijd een beetje lacherig. En dat ik zei ja, nou ja, eh, dat, dat, zo is het nou eenmaal of zo ben ik nou eenmaal. Dat hoort nou eenmaal bij mij. Ehm, en ach ja, weet je wel een beetje dat zo weglachen, wegwuiven. Ehm, ja. En zij gaf mij toen een tip van, eh, van een boek, eh, Patronen doorbreken. Nou, ik was wel benieuwd, ehm, dus ik bestelde dat boek. En daar zitten ook allerlei reflectie vragen bij. En ik weet nog dat ik dat boek opende eigenlijk. Nou ja, met het hoofd van oké, hier ga ik wat, ehm, mee doen. Maar ik open hem en ik dacht oké, wat moet ik hiermee? Ik kan hier eigenlijk niet zoveel mee, maar ja, ik zou dat wel moeten. Want ja, dit is toch hoe anderen, eh, hoe het voor anderen werkt. Maar ja, voor mij. Ik kon me er eigenlijk niet toe zetten, dus toen heb ik het weggelegd. En toen ik in mijn burn-out zat heb ik het boek er weer bij gepakt. Ehm, en dat maakte mij onwijs verdrietig. Want ik dacht: hoe kan het nou dat het mij niet lukt om deze simpele vragen te beantwoorden en patronen te door-doorbreken zoals iedereen dat kan volgens dit boek? Nou, ehm, uiteindelijk was ik ook naar een, eh, psycholoog gegaan en, ehm, een van de thema's, ehm, waar ik op dat moment ook mee speelde was zelfliefde. Ehm, en ondanks dat zij een ontzettend deskundig persoon was, voelde het voor mij, ja, er was eigenlijk niet zo heel erg een klik en zat ik op dat moment zo ontzettend in mijn hoofd en daar kon zij weinig verandering in aanbrengen. En ze gaf mij oefeningen mee en die deed ik braaf, want ja, ik was op dat moment nog een enorme people pleaser en ook een beetje zo van ja oké, dit zal waarschijnlijk wel de methode zijn waarop ik kan gaan veranderen. Terwijl ik diep van binnen eigenlijk al voelde oké, dit helpt mij niet verder. Nou, lang verhaal kort. Ik herstelde van mijn burn-out. Ik ging weer aan het werk en eigenlijk kwam ik een beetje op bij toeval op een opleiding voor kindermeditatie docent omdat ik tijdens mijn burn-out in aanraking kwam met mediteren. Ik merkte hoe dat mij rust bracht en ik dacht oké, als ik dit aan mijn kinderen mee kan geven, ja, de kracht van meditatie. Super! Nou,

  bij die opleiding was er iemand die tegen mij zei: ja Janna, jij zou echt iets met reiki moeten doen. En ik dacht toen nog Reiki? Oké, dat klinkt vaag. Is dat niet iets met handoplegging? Eh, ja, ik weet niet. Nou goed. Ehm, het was toen ook nog coronatijd en ik vond dat superspannend als er iemand bij mij in de buurt was. Dus nou, ik dacht, dat gaan we niet doen. En toch had zij met die opmerking een zaadje geplant en heb ik me uiteindelijk een paar maanden later opgegeven voor Reiki één en Reiki twee. Gewoon gelijk in één keer huppakee. En ik weet nog dat ik daar zat en ik best een tegenstrijdig gevoel had. Want aan de ene kant voelde ik het klopt dat ik hier ben en aan de andere kant dacht ik: o mijn hemel, ik ben echt zo anders dan al die andere mensen hier die in contact staan met hun gevoel, die van alles voelen als ze reiki geven en ontvangen. En ik zit alleen maar in dat hoofd. En nou ja, goed, bij de terugkomsessie van Reiki twee maakte de docent een rondje bij ons en vroeg van: gé, wie wil er doorgaan met de opleiding tot holistisch therapeut? En zij keek mij op een bepaalde manier aan dat ik dacht: huh,

  zie jij iets in mij? Nou ja, ik ging weg en toch bleef die blik bij mij hangen. En ook hierbij besloot ik me zonder dat ik eigenlijk wist waarom me op te geven voor de opleiding. En ja, achteraf gezien, hè, bleek dat gewoon ontzettend mooie zet is eigenlijk de start geweest van het werk wat ik nu doe. Ehm, en ook, hè, mijn eigen, mijn eigen ontwikkeling. Nou, dus ik begon aan die opleiding en ik weet nog dat ik toen zei, en dat zei ik ook aan het einde van de opleiding, ehm, ik dacht echt dat ik de enige in de wereld of nou in Nederland was die totaal geen intuïtie had. Dat dacht ik en ik heb het er nog wel eens over met een studievriendinnetje en dan moeten we allebei heel hard lachen. Maar goed, zo voelde dat toen wel enorm. Nou, in die opleiding, eh, tijdens die opleiding leerde ik natuurlijk allerlei technieken. Ehm, en naast dat ik die technieken leerde, was dat natuurlijk een ontzettende Ja, ontdekkingsreis in mijzelf en ik leerde steeds meer uit mijn hoofd te zakken, terug mijn lichaam in. Maar dat was eerlijk gezegd nog helemaal niet zo makkelijk. Dat ging stapje voor stapje en één van de, ja verplichte onderdelen van de opleiding was dat je een aantal coachingssessies bij iemand ging doen en als onderdeel een familieopstelling ondergaan. Nou, die familieopstelling, die deed ik. Dat vond ik echt waanzinnig, want ik dacht wat gebeurt hier? Maar welke mij eigenlijk nog meer is bijgebleven is een opstelling met paarden erbij. Want ja, dat is echt zo ontzettend magisch.

  En een van de thema's waar ik dus met de psycholoog aan had proberen te werken was dat stukje zelfliefde. Liefde voor mezelf voelen. En ik wist heel goed dat dat niet heel groot was. Of misschien wel vrijwel niet bestaand bij mij.

  Ik stond altijd voor anderen klaar, vergat mezelf eigenlijk. Ik was ook volledig afgesloten van mezelf. En ja, met de psycholoog was ik daar eigenlijk dus niet heel veel verder in gekomen omdat we de hele tijd aan het praten waren en oefeningen deden die mij daarin niet hielpen.

  Maar in die opstelling met de paarden stonden ook mensen representant en één vrouw stond voor mijn zelfliefde en zij stond op, ehm, ja, ik denk zo'n 5 tot 10 meter van mij vandaan. En ik weet nog dat ik haar dat aankeek en dacht maar hoe voelt dat? En hoe, hoe kom ik daar? Ja, dat was echt zo'n bijzondere gewaarwording. Het was ook een ongelooflijk emotionele sessie. Echt heel veel tranen gelaten. Maar dat was tegelijkertijd zo helend. Want iets kan confronterend zijn, maar ook dus heel helend en een eerste stap in een richting om iets te kunnen doorbreken. En die opstelling was voor mij alsof er eindelijk echt een kwartje viel van oké, nu snap ik dat iedereen dus de psycholoog, maar mijn vriendinnen ook allemaal zeiden over dat gebrek aan zelfliefde, over dat ik altijd zo kritisch naar mezelf was dat ik echt liever voor mezelf mocht zijn. En dit was bij mij echt het moment waarvan ik voelde

  dit is wat er bij mij zit en het ligt dus niet aan mij dat dat boek niet lukte. Dat is gewoon voor mij niet de juiste manier. En voor jou kan dat bijvoorbeeld wel de juiste manier zijn. Dat boek de psycholoog. Maar voor mij was het dus niet de juiste manier om een stap te gaan zetten in die zelfliefde te laten groeien. Nou, inmiddels ben ik ook weer wat jaren verder in mijn ontwikkeling en waarbij ik met mij in aanraking kwam en dat ik met mij nog een laagje dieper kon gaan. Dat als er echt iets is vastgezet in jouw lichaam, dat het best moeilijk of soms misschien wel onmogelijk is om dat weg te denken. Of dat je toch weer terugkomt in datzelfde patroon nadat je ergens een sessie hebt gedaan. En dat vind ik een van de mooie dingen van NEI. Dat je dus daar naartoe kan gaan en dat je op die manier ook steeds weer meer in contact komt met jezelf, omdat je laagjes weghaalt die jou weghouden bij de kracht in jezelf. En ja, ik noem dat bijvoorbeeld ook echt thuiskomen in jezelf. En ja, daar heb ik dus een enorme reis in afgelegd van volledig van mezelf verwijderd te zijn geraakt naar de versie die ik nu ben. En ik weet ook dat ik daarin nog meer stappen kan zetten, want volgens mij ben je nooit uitgeleerd. En misschien herken je dat. Dat je, ehm, ja niet helemaal in je eigen kracht staat. En de vrouwen met wie ik werk, die staan eigenlijk heel fijn in het leven. Die hebben een mooi leven, maar die voelen ook wel hmm, er zit iets meer in mij, want ik merk dat ik me ergens inhoud, dat ik toch nog in people pleasing stap, mezelf niet helemaal uitspreek of durf uit te spreken. En dat is dus super mooi om met mij aan te gaan pakken. Om echt naar de wortel toe te gaan waar dat ooit is vastgezet. En dat is dus ook hoe ik aankijk tegen het doorbreken van patronen. Dat dat voor de één een boek kan zijn of een psycholoog, maar voor een ander. Zeker als je heel erg in je hoofd zit dat je echt terug mag gaan naar het voelen en in het voelen zijn er dus ook heel veel verschillende mogelijkheden. Nou, ik heb me dan gespecialiseerd in NEI omdat die methode mij ongelooflijk veel heeft gebracht en gewoon heel goed bij mij resoneert. Maar een opstelling kan bijvoorbeeld ook al volledig iets veranderen. Of soms brengt het iets in beweging en merk je dat je daarna toch nog wat nodig hebt. Zoals ik bijvoorbeeld bij die opstelling met die paarden en het zelfliefde. Nou, ehm, tijdens de opleiding tot holistisch therapeut en daar heb ik het met mijn studiegenootje ook nog over, zit een loslaat techniek en die heet de Sedona methode. Nou, dat hoef je verder niet te onthouden, maar ik weet nog dat we die aan het doen waren en ik zei ja sorry, maar ik kan dit niet, dit lukt mij niet. En op dat moment was dat voor mij ook weer zo'n gevoel van ugh loslaten. Loslaten. Ja, ik kan dat dus gewoon niet. Dat boek lukt me niet. Bij de psycholoog lukte me niet. Nou zit ik hier in een opleiding en dan lukt mij deze methode ook al niet. Uhum. Dus ja, dat, uh, was niet een heel fijn gevoel natuurlijk. Uhm, maar dat bedoel ik dat het dus heel persoonlijk kan zijn welke methode goed bij jou past. Want NEI is ook een loslaatmethode en die past dus waanzinnig goed bij mij. Maar die Sedona-methode totaal niet. En eerlijk gezegd nog steeds niet. Want ook al heb ik nu, uhm, onder de knie, als je dat zo wil noemen van: hé, hoe kan ik dingen loslaten en help ik er dus ook andere vrouwen bij. De Sedona-methode, die resoneert bij mij nog steeds niet. Dus wat ik je mee wil geven dat het vooral een kwestie van onderzoeken is. En als jij de ener-energetische kant op gaat, zoals ik ook op ben gegaan, dan is het vooral ervaren wat bij je past. Want je kan van alles lezen over opstellingen of reiki of NEI of noem het allemaal maar op. Maar energetisch werk is eigenlijk niet uit te leggen. Je mag het echt gaan ervaren. Ja, en als jij mij tien jaar geleden had gevraagd of ik dit werk zou doen, uhm, ja, dan had ik je gewoon uitgelachen, want ik zat toen zo ontzettend in mijn hoofd. Ik was zo'n ander persoon. Uhm, ja, ik hou er gewoon ontzettend van om mij te verdiepen in allerlei energetische methodes en de ene resoneert meer dan de ander. Zo vind ik reiki en NEI ontzettend fijne methodes, maar ik weet ook dat het daar niet bij blijft, want zo kwam ik voor de zomervakantie in aanraking met automatisch schrift Akasha en zit ik nu ook in een journey waarbij ik activaties doormaak, uh, light language, uh, over me heen krijg en ik daar ook helemaal van, van aan ga. En dat is wat ik bedoel met je kan erover lezen, maar je weet niet of iets resoneert totdat je echt iets probeert. Nou, ik hoop dat door het delen van een stukje van mijn reis je een duidelijker beeld hebt gekregen hoe ik aankijk tegen het loslaten en doorbreken van patronen. En ik hoop je hiermee geïnspireerd te hebben om jouw manier te gaan ontdekken. En mocht dat bij mij zijn, wees welkom. Uh, je kan altijd eerst een online kennismakingsgesprek bij me inplannen om te ervaren of ik en de methodes die ik aanbied bij jou passen. Dank je wel weer voor het luisteren en tot de volgende update.